1920 yapımı, tescilli bir binada bulunan bu 55 m²’lik Brezilya küçük dairesi projede duyguyu merkezine taşıyor.
Müzik yazımında ronde genellikle dört vuruşa denk gelen bir figürdür; geleneksel notasyonda değeri en uzun olanlardan biridir. Estudio Clara Nahas, bu süre ve durgunluk fikrinden ilham alarak, durmayı çağıran bir mimariye dönüştürüyor: Semibreve Studio ile 55 metrekarelik bir daire, Brezilya ajansı için yalnızca kentsel bir sığınak kavramını aşan, anılar, deneyimler ve kimliğe dönüşen hikayelerin koruyucusu olan bir yaşam tarzı öneriyor.
Peki hafıza nasıl yankı bulur? Nasıl hissedilir? Somut bir deneyime dönüşebilir mi? Bu proje, Brezilyalı mimar Clara Nahas için güçlü duygusal ve biyografik bir boyuta sahiptir; annesi müzisyen ve profesyonel bir piyanist olduğundan, çocukluk evinin “yaratıcılık için özgürlük alanı” haline gelmesini sağlayan bir anıya adanmıştır. Bu, genç kadını derinden etkiledi; onun için “ev, kimliğin belirlendiği yer; somut ile hafıza arasındaki kesintisiz bağdır.” Bu vizyon, pratiğini yönlendirir ve projede kendini görür.
Un design émotionnel
Bu küçük daire, mimarlık, tasarım ve peyzaj alanında Brezilya’nın en önemli buluşmalarından biri olan CASACOR São Paulo’nun 39. edisyonunun bir parçasıdır. 2026 baskısı, 2 Haziran’da kapılarını açtı ve 9 Ağustos’a kadar sürecek; tema Ruh ve Kalp, evin kendini yeniden bağlama ve kişisel hedeflerle buluşma yeri olarak düşünülüyor.
Bu projeyi tasarlamak için Clara Nahas, yakınlık yolunu izlemeyi seçti. Onun açısından, “yakınlık ve sevgi” bu tasarımın yönünü belirledi. Konum, São Paulo’nun en simge yerlerinden biri olan Parque da Água Branca’da bulunuyor; 1929’da kurulan bu alan, şehrin kalbinde korunan gerçek bir enklavdır ve 20. yüzyılın ilk yarısına ait yapılar ile zamanın akışına karşı direnmiş bir bitki manzarasını bir araya getirir. Semibreve Studio, bu yapılardan birinin içinde kuruluyor. Todeschini ile işbirliği içinde tasarlanan bu daire, Latin Amerika’nın en eski mobilya üreticilerinden biri olan Todeschini ile ortak çalışmanın bir sonucudur ve daire, renk yoğunluğu ile formların sadeliği arasındaki ince bir dengeyi keşfediyor.
