Plutarco tarafından tasarlanan Madrid’deki bu renkli daire, David Hockney’in “A Bigger Splash” eserinden ilham alıyor
Böyle bir daireyle karşılaşıldığında, çağdaşların nötr iç mekân takıntısında bir şeylerin şüpheli olduğuna inanılmaması elde değildir. Sanki huzura ulaşmanın yalnızca bej, kırık beyaz ya da sülükleşmiş gri tonları üzerinden mümkün olduğu izlenimi varmış gibi. Görsel sessizliğin günümüzde meşru modernliğin tek biçimi olduğu yönündeki bu biraz tembel uzlaşının karşısında, bu Madrid dairesi tam tersi bir şey öneriyor: renklerin kendi başına bir yapı olduğu bir ev.
Plutarco tarafından imzalanan proje, Enrique Ventosa ve Ana Arana tarafından kurulan bir ajansın kuramsal yaklaşımını şu şekilde özetliyor: müşteri yalnızca renge olan korkusunu yenmekle kalmıyor, bunu aktif olarak arıyorsa, tasarım daha dürüst, daha doğrudan ve aynı zamanda daha iddialı olmayı hak ediyor. « Başından beri akış iyi gidiyordu », diyorlar. Bu ilk yakınlık, malzeme karışımları ile renk yoğunluğunun öne çıkarıldığı bir öneri üzerinde çalışma imkanı sağladı.
Bir Kat Planı Yeniden Düzenlendi
Başarılı yenileme öykülerinde sıkça görüldüğü gibi, orijinal konutun kötü, katı ve sahiplerinin yaşam tarzına uygun olmayan bir dağılımı varmış. Mimarlar, mekanı yeniden tasarlamak için her şeyi boşaltmaya karar verdiler. « Başından sıfırdan başlamamız gerektiğini söylediler », itiraf ediyorlar. Sonuç, ortak alanların ön planda olduğu (daha büyük, daha iyi bağlantılı) ama iki geniş yatak odasının da değişik kullanımlara uyum sağlayabilecek şekilde korunmuş olduğu bir ev oldu.
Ancak evin bütününü uyumlu kılan en belirgin öğe, bir ara mavi tonunun seçimi ve onun bir ana eksen, hatta bir sistem olarak işlev görmesi oldu. Bunu giriş holünde, koridorda, ana mekânsal bütünü yapılandıran kütüphane üzerinde, yatak odasının dolaplarında ve misafir yatak odasının tavanda da görmek mümkün. Evi boyunca akan ve ona bütünlük kazandıran bir renk birliği.
