Sadece koleksiyonuna zarif bir çerçeve değildir; Nicole Saikalis Bay’in Milano’daki sarayı, yolculuk, merak ve kültürel etkileşimlerle şekillenmiş bir yaşamı yansıtıyor.
Collectionneuse et mécène, Nicole Saikalis Bay a passé une grande partie de sa vie à naviguer entre différents univers. Née à Beyrouth au sein d’une famille gréco-libanaise, elle s’est rapidement familiarisée avec différentes langues et cultures. Cette architecte en herbe a poursuivi ses études à Paris avant de créer sa propre agence à Londres à la fin des années 1990. Ces premières années ont nourri en elle un intérêt durable pour la créativité, qui allait finalement s’étendre au-delà de l’architecture. « L’art est entré progressivement dans ma vie », confie-t-elle. « Mon père était passionné d’art moderne ; au fil du temps, cette influence a éveillé ma curiosité, qui s’est transformée en une véritable passion pour la collection. »
İnanılmaz bir sanat koleksiyonu
Kocası Matteo ile Nicole Saikalis Bay, kendi kişisel koleksiyonlarını oluşturmaya devam ederken gezilerini, sergi ziyaretlerini ve sanatçılarla buluşmaları çoğalttı. Çift, çocuklarını da bu zengin kültürel atmosferde büyütmek için Milano’ya yerleşmeye karar verdi. „Çocuklarımın güçlü bir Akdeniz kültürü ve aidiyet duygusu ile büyümelerini istiyordum.”
Doğal olarak koleksiyon onları takip etti. Bugün, Quadrilatero della Moda’daki tarihi bir Milano sarayında bulunan aile konutunun her köşesini kaplıyor. Uluslararası üne sahip sanatçıların eserleri, tasarım objeleri, yıllar içinde biriktirilmiş kitaplar ve mobilyalar bir arada duruyor; bu da mekânı özenle sahnelenmiş bir mülkten çok, içinde yaşayan bir ev havası veriyor. « Bina Matteo’nun ailesine bir asırdan fazla süredir aittir », diyor Nicole Saikalis Bay. « Ancak sitenin tarihi bunun çok daha eskiye uzandığını gösteriyor. »
Bir tarihî mülk
Başlangıçta XVIII. yüzyılda inşa edilmiş olan bu mülk, başlangıçta rahibelerin ikametgâhı olarak kullanılıyordu. „En sevdiğim anekdotlardan biri, rahibelerin burada tavuk ve keçi yetiştirdiği, samanın çatı arasına depolandığı ve sokağa çıkarmak için makaralı bir sistem kullanıldığıdır.”, yerin yeni sakini tarafından anlatılır.
Mülk daha sonra Matteo’nun kayın akrabalarının eline geçti. « Matteo’nun büyükbabaı Bernardino Bay ile kardeşi Pietro, mahalledeki pek çok tarihi bina ve kilise restorasyonunu yapan mimar ve ustalar olarak bilinirlerdi », diyor. Bu miras konutun dokusuna derinlemesine kök salmış durumda. « Burada yaşamak, sadece bir dairede oturmak değildir; aktarılan bir tarihin parçası olarak var olmak demektir. »
