« Doğa egemen güçtür, ve insan müdahalesini en aza indirmeli. » Belçikalı iç mimar Axel Vervoordt için bu düşünce, tasarımın bir ilkesinin ötesinde bir yaşam biçimini temsil ediyor; İsviçre Alpleri’nde yıllık dinlenme tatilinden dönerken « büyük dağların gücü » ile yeniden karşılaşıyor. Bu ruh, son projelerden birini başarıyla tamamlamak için elzemdi: çok talep gören bir İsviçre kayak merkezindeki görkemli bir chalet’i yeniden tasarlamak. Bu, Axel Vervoordt ile sahipler arasındaki yıllara yayılan ilişkinin son bölümü. « O kadar iyi anıyoruz ki arkadaş olduk. Hoşuma giden şeyi biliyorum; onların da beğeneceklerini biliyorum. »
Ana koridor Torino’dan gelen eski taşlarla döşenmiştir. Louis XIV dönemi bir komodin üzerinde Lucio Fontana’ya ait bir eser.
Kalıcılık Hissi
Çevreleyen zirvelere karşı nefes kesen bir manzara sunan kayda değer bir konumda yer alan chalet, bölgesinin etkileyici görünümüne sahip. Orijinal yapı, 1980’lerden kalma olup geniş ölçüleriyle öne çıkmasına rağmen ışık ve gölge oyunları açısından yetersizdi. Üç buçuk yıldan uzun bir süre boyunca, Axel Vervoordt’un ajansı ve Comina Architecture ile iş birliği içinde bu 930 metre karelik mülk, belediyelerin katı imar kurallarına ve mevsimlerle sınırlı bir inşaat takvimine uygun olarak restore edildi. Ekip, iç mekânı daha geniş hale getirmek için mevcut dış terasları özellikle kapattı. Axel Vervoordt’un daha gerçekçi bir sonuç elde etme iradesinin yansıması olarak, müdahaleler sade tutuldu: “Chalet kendi yerinde. Sanki her zaman orada olmuş gibi görünüyor.” Bu süreklilik hissini yaratmak için dekoratör eski, geri kazanılmış ve tarih yükü taşıyan malzemelere öncelik verdi. XVIII. yüzyıla ait İsviçre ahşap tavanlar ana odaların boyutlarına uyacak şekilde yeniden birleştirildi. Koridorlar ve misafir odaları XIX. yüzyıl dağ tarzı çam panelleriyle kaplandı. Zeminde, XVI. yüzyıla ait granit blokları ve İtalya’nın kuzeyinden gelen Luzerne taşı, beyazlatılmış geniş meşe tahtalarıyla yan yana yer alıyor.