Bill Kaulitz: Los Angeles’ta Frank Lloyd Wright Jr. tarafından tasarlanan rüya evi
Kaybolduğun yerler vardır, bulduğun yerler de. Bill Kaulitz için Los Angeles hızla ikinci kategoriye ait oldu. « 2008’de buraya sadece üç gün için gelmiştim », Hollywood’un hayal fabrikasındaki ilk kaçamağını hatırlıyor. « Playboy Mansion ile Château Marmont arasındaki gecelere kendimi anında kaptırdım. » Bunu, hayatının asla doğrusal ilerlemediğini, ama yıldız gibi yükseldiğini bilen bir sanatçının rahatlığıyla anlatıyor. Belki LA ona bu kadar çok uygun geliyor çünkü burada belirsizlik ve anonimlik hüküm sürüyor; araba kültürüyle şekillenmiş bir şehir (Almanya’da yürüyerek hareket etmenin ona hiç eksik gelmediğini sorulduğunda tereddüt etmeden « hayır! » diyor); dekadansın vahalarıyla dolu, düz bir rotayı kırıp atan bir şehir. Kısacası, anti-Almanya.
Bill Kaulitz a trouvé la liberté et l’anonymat à Los Angeles
Bill Kaulitz ve ikiz kardeşi Tom için Almanya, tacizcilerin gözetimi altında, perdelerin ardında kalan bir yer halini almıştı. Sıkı bir kâbus, Hamburg yakınlarındaki Seevetal’daki evlerinin önüne bile uzanan sürekli bir kovalamaca. 2010 yılında, Tokio Hotel’in dört üyesiyle uluslararası listeleri kısa sürede fetheden şarkıcının durumu artık dayanılmaz hale gelmişti. « Almanya’da bir kez daha taşınmak yerine ülkeden ayrılmayı tercih ettim. » Ancak tüm Hollywood görünürlüğü ve dikkatinin karşısında, Bill Kaulitz yeni vatanından tam tersi bir şeyleri umuyordu: nihayet özel bir alan, sadece dinlenebileceği bir yer bulmak.
À la recherche de la maison de ses rêves
Bu kez Bill Kaulitz değil, onun kardeşi Tom, sıradan bir emlak sitesinde mimari bir mücevere beklenmeyeni keşfetmeyi umuyordu. Bina kötü durumdaydı. Ancak ilk ziyaret anında Bill yalnızca yolcuğu gördü – eğimli bir yolda özenle çizilmiş, zarifçe oyulmuş bu geçit – ve bu kesinlikle o evdi kararını verdi. « Tek katlı mid-century bir ev… Hemen büyüsüne kapıldım » diye düşüncesini hâlâ çok net hatırlıyor. Eski sahip aslında arazide tipik Amerikan tarzında küçük bir apartman inşa etmek istiyordu, ancak gerekli ruhsatı alamadı. Bu, yetkililer ve komşular belki hariç, Bill’in dönüşüm projeleriyle sık sık karşılaşacaktıkları için herkes için bir şans oldu.
Çalılar arasında saran yemyeşil bitki örtüsünün ardında, su yolunu asla bulamamış, eğimli duvarlara sahip hayal bohçası bir bungalow saklıydı; adeta suya ulaşamamış bir gemi gibi. Frank Lloyd Wright Jr., bu küçük mücevheri Hollywood oyuncusu Daniel de Jonghe için tasarlamıştı; onun organik mimarisi, Arizona’daki ünlü babası Taliesin West’i çarpıcı bir şekilde hatırlatıyordu. Bazı kaynaklara göre baba ve oğul, Frank Lloyd Wright’ın 1959’daki ölümünden önce projede birlikte çalışmışlardı. Ev, Hollywood Hills’in en yüksek tepelerinden birinin üzerinde zarifçe kendini gösteriyordu. Mimarisinin yatay çizgileri uzaktaki bir nefes gibi uzanıyor, baskılamak yerine çevreye uyum sağlayan bir ritimle relieflerle birlikte hareket ediyordu. Malzemeleri – taş, ahşap ve bol cam – sanki her zaman burada varmışlar gibi görünüyordu, tamamlanmalarını bekliyorlardı; gün doğumu ile gün batımı arasındaki ışık ritmiyle, evin her iki tarafında yansılarla oynuyordu.
