Bu Madrid dairesi, 48 metrekarelik bir alanda da tam anlamıyla yaşayabileceğimizi kanıtlıyor.
İspanyol şehirlerinde büyüye yaklaşan bir fenomene tanık olunur: geçen yüzyılda mimarlar ve şantiye yöneticileri yaklaşık 50 metrekarelik konutlara birkaç odayı sığdırmayı başarabildiler. Elbette, odaların bu çoğalması bir bedel karşılığında geliyordu. Karşılığında iç mekânlar bölümlere ayrılmış, konutlar karanlık ve düzenler esnek olmayan hale geliyordu.
Bu gözlemlere dayanarak Alessio Lamarca ve Marta Ciabattini bu Madrid dairesini yeniden düşünmeye başladılar. 48 metrekarelik alanında bir mutfak, bir oturma odası, bir banyo, bir koridor ve üç yatak odası bir arada bulunuyordu. Sahibi olan, kararlı Latin ruhuna sahip ve boş zamanlarında DJ’lik yapan bir kadın olan müşteriye sunulan çözüm, başlangıçtaki düzenlemenin karşısını alarak: alanı bölücülerden arındırıp evin tüm işlevlerini tek bir öğe etrafında birleştirmekti.
Bir alan özenle dağıtılmış
Herman Hertzberger ile Aldo van Eyck’in ara alanlar üzerine yaptığı düşüncelerden ilham alan Alessio Lamarca ve Marta Ciabattini, her alanın, kullanılmadığında bile kendine özgü bir amacının bulunduğu bir iç mekân tasarladılar.
Evi en temel yapısına, çıplak görünen bir beton hacmi olarak döndürüp ardından dolapları, banyoyu, iki yatak odasına erişimi sağlayan kapıları ve teknik unsurları barındıran kesintisiz bir altyapı tasarlayan ekip, bu bütünün etrafında yaşam alanlarını bölücülerden ve koridorlardan bağımsızlaştırarak daha akıcı bir dolaşım elde etti.

