Paris’in en eski toplu konutlarından birinde, şehrin en eski evlerinin bulunduğu mahalle olan Marais’te bulunuyoruz. Bu binanın 1800’lü yıllardan kalma yapısının birinci katında yer alan daire, döneme özgü tipik bir örneğe sahip: alçak bir tavan, görünür kirişler, fakat yarım daire biçimli güzel pencerelerle zenginleştirilmiş. Orijinal yapının tam anlamıyla kalıba uygun olarak yeniden kurulması yerine, Atelier Leymarie burada çağdaş bir renovasyon gerçekleştirdi; alanın her bir metrekaresini zekice optimize ederek 67 metrekarelik alanı çeşitlendirdi ve ahşap türlerini farklı biçimlerde kullandı. Sonuç, mekânda 70’ler estetiği, bot mimarisi ve banyolarında İngiliz tarzının bir karışımını andırıyor.
Mekâna Nefes Veren Bir Tasarım
« Çok gezen iki kız kardeş için », Chloé Leymarie bu renovasyonu Marais’in ortasında sakinlik bulabileceğiniz bir pied-à-terre olarak tasavvur etti. Şanslıydı ki daire, ağaçlı bir avluya bakan hoş bir manzaraya sahipti, ancak nefes alınabilecek bir alan eksikti. « Sorun esas olarak tavan yüksekliğiyle ilgiliydi; kirişler kesinlikle mekânı sıkıştırıyordu. » Bu döneme özgü binaların bu kusurunu gidermek ve mekânı “açmak” için mimar, başlangıçtan itibaren tavanın altında daha alçak bir mobilya düzeni tercih etti ve mobilyaların üstünde her zaman bir boşluk bıraktı. « Her şeyin daha yüksekte hissedilmesi için ipuçları bulmak gerekiyordu; bu yüzden kirişleri beyaza boyadık ve hiçbir mobilyanın onlara temas etmesini engelledik. »

