Bu Cantabria köyündeki kır evi, her şeyden uzakta olmanın mutluluğunu özetliyor
İspanya’nın Cantabria bölgesindeki Sierra de Ibio köyünde (nüfusu sadece yaklaşık 140 kişi), çağdaş bir ev ihtiyatla yükseliyor ve hala geniş ölçüde korunmuş bir manzaranın dengesini bozmuyor. Burada, geleneksel mimari hâlâ çayırlarla, meralarla ve üretim izleriyle diyalog kurarken, Héctor Navarro tarafından tasarlanan bu proje belirgin bir ilkeye dayanıyor.
« Ev, bulunduğu yere, yönetmeliklere ve kendisini kapsadığı kırsal nüfusun yapısına tam olarak yanıt vermeliydi; genelleyici çözümlerden kaçınıp bağlama özgü bir adaptasyon üzerinden çalışmalıydı », diye açıklıyor mimar. Geleneksel mimariyle biçimsel ve maddi süreklilik gerektiren yönetmelik, bir engel olmak yerine, bu mirası çağdaş bir bakış açısından yeniden yorumlamanın olanaklarını keşfetmenin bir fırsatı haline geliyor.
Le vernaculaire et le contemporain dans le langage de l’architecture authentique
Cette maison de campagne s’organise en un volume unitaire en L, qui se plie pour articuler le jardin et le stationnement, créant ainsi un espace domestique protégé. Cette géométrie permet de regrouper l’ensemble des fonctions sur un seul niveau et d’assurer une ventilation traversante dans toutes les pièces, ouvertes au sud et à l’ouest. Au nord et à l’est, le bâtiment s’affirme comme une masse de pierre presque silencieuse, un mur protecteur tourné vers l’extérieur. Depuis l’intérieur du L, en revanche, la maison se dévoile ouverte, lumineuse et largement perméable au paysage.
Le toit en pente unifie l’ensemble et renforce son apparence de corps continu, presque comme un mur qui se replie sur lui-même. La façade extérieure est construite en pierre locale, évoquant l’épaisseur et la texture des murs qui composent le paysage rural de la région. Un geste qui renvoie à la logique de l’architecture vernaculaire, où les façades racontent les transformations de la vie domestique au fil du temps.
